Yalova OSB içerisinde konumlanan bu proje, kadın emeğini görünür kılan ve yerel üretimi destekleyen bir sosyal mekân kurgusu olarak ele alınmıştır. Tasarımın temel çıkış noktası, geleneksel köy ve mahalle yaşamının günümüz koşullarında yeniden yorumlanmasıdır. Bu doğrultuda oluşturulan yerleşim, yalnızca ticari bir alan değil; aynı zamanda sosyal etkileşimi teşvik eden, samimi ve yaşanabilir bir kamusal odak olarak kurgulanmıştır.

Proje alanı, güçlü bir ana aks etrafında şekillendirilmiş ve bu aksın merkezinde yer alan meydan ile birlikte “kahvehane” yapısı sosyal çekim noktası olarak tanımlanmıştır. Bu merkez, kullanıcıların bir araya geldiği, dinlendiği ve iletişim kurduğu bir buluşma alanı oluştururken; çevresinde konumlanan küçük ölçekli yapılar ise üretim ve satış birimlerini barındırmaktadır. Böylece geleneksel esnaf-mahalle ilişkisi mekânsal olarak yeniden üretilmiştir.

Mimari dilde sadelik ve doğallık ön planda tutulmuştur. Yapıların minimal ölçekte tasarlanması, kullanıcı ile mekân arasında daha samimi bir ilişki kurulmasını sağlarken; ahşap, kütük ve doğal taş gibi malzemelerin tercih edilmesi köy yaşamına referans veren sıcak ve tanıdık bir atmosfer oluşturmuştur. Cephelerde kullanılan tuğla ve sarmaşık gibi doğal öğeler ise zamanla bütünleşen, yaşayan bir doku hissi yaratmaktadır.

Sonuç olarak proje, kadınların üretimlerini sergileyebileceği ve ekonomik hayata katılabileceği bir platform sunarken, aynı zamanda unutulmaya yüz tutmuş mahalle kültürünü yeniden canlandıran bütüncül bir kamusal mekân deneyimi ortaya koymaktadır.